Reisdag 25 Van Coquimbo naar Chanaral de Aceituno

Posted by on 21 februari 2012

In de badplaats Coquimbo heeft Fried eindelijk zijn zwembroek aangetrokken en is in de Stille Oceaan gesprongen. Een zwemmer is ie niet maar je kunt toch niet thuiskomen zonder in de Pacific gezwommen te hebben als je er duizenden kilometers langs op rijdt.
Eenmaal weer op de motor, sloeg het noodlot toe. Toen we stopten voor de lunch, spoot het koelwater voor uit het motorblok van Maxima. Een steen had zich in de dikke koelwaterslang voor op het blok geboord. Er zat een flinke scheur in de slang. Fried ging op zoek naar vervanging bij de plaatselijke ‘autogarage’. Uit laadbakken, onder motorkappen, hoeken en gaten en?zelfs van de grond kwamen allerlei slangen tevoorschijn [van rubber!] maar geen een met de juiste diameter. Dan maar de originele slang korter gemaakt en zowaar dat paste. Eenmaal weer onderweg bleek de temperatuur van het blok razendsnel te stijgen. Ondanks het feit dat het niveau in het koelwaterreservoir bij de reparatie nog OK was, bleek het reservoir nu leeg. Nadat we 1.5 liter water hadden bijgevoegd, bleef de temperatuur weer binnen de perken. Probleem opgelost.
We hadden de tip gekregen om naar het vissersplaatsje Chanaral de Aceitunas te gaan. Via prachtige pistes kwamen we daar aan het eind van de dag aan. Het plaatsje was inderdaad pittoresk. Overal vrolijk gekleeurde visserbootjes, veel pelikanen en de plaatselijke jeugd die zich in en bij het water in de haven vermaakte. Als je ooit in de buurt komt…
Op de camping heeft Fried na ruim 5500 km rijden zijn K&N luchtfilter gecontroleerd. Pauls luchtfilter was namelijk bij controle in Santiago al akelig vuil gebleken. Het filter in de XT was gelukkig nog verwonderlijk schoon. Hoefde eigenlijk niet uitgewasen en overnieuw?van de speciale K&N?filtervloeistof voorzien te worden. Maar nu Fried het zaakje toch open had, heeft ie dat toch maar gedaan. Maxima liep daarna?nog steeds?als het bekende zonnetje.

3 Responses to Reisdag 25 Van Coquimbo naar Chanaral de Aceituno

  1. dick

    Hoi Fried en Paul,
    He he , ik heb eindelijk de film “Motorcycle Diaries” weer terug vaneen aantal diverse collega’s.
    Een aantal van deze manen rijden geen motorfiets meer( leeftijd HA HA, gezin ppfffffffff enzo).
    Deze film konden ze ook trouwens niet, dus ook niet het verhaal wat erachter zit.
    Nadat ze het gezien hadden, en ik ze vertelde dat vrienden van mij deze route opnieuw aan het rijden waren op een “moderne Jap en Duitser”, waren ze zeer enthousiast.
    Jullie worden nu dus ook “gevolgd” door voor jullie totaal onbekenden.( ook geen motorrijders).
    Dus , hou het vol spektakel, mooie foto’s en goede reisverslagen.
    Groetjes vanuit een regenachtig Katwijk aan Zee xxxxxxxxxxx Dick en de andere Zandbergjes.

  2. Lia

    Gisteren nog bij de Zandbergjes op bezoek geweest. Dick leest de verhalen van de dos companeros nog sneller dan ik! En hij gebruikt de mooiste foto’s als bureaublad. Over ‘meereizen’ gesproken :-). Ga zo door met die mooie verhalen en prachtige foto’s! Heel veel liefs en geniets voor jullie allebei xxx Lia

  3. albert

    Wat een prachtige foto’s! En zo’n steen maakt het avontuur compleet. Leuk dat de operatie ook zo stap voor stap op foto staat. Dat zou menigeen vergeten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*